به گزارش خبرنگار پایگاه خبری حیات، مردم با دیدن جانبازان یاد شهدا و رشادت هایشان در هشت سال دفاع مقدس را زنده می کنند. عنایت خدا بود که جانبازان زنده بمانند تا یاد شهدا فراموش نشود. جانبازانی که با وجود مشکلات و سختی ها، باز هم روحیه ایثار و از خودگذشتگی را دارند. خبرنگار حیات در حاشیه اردوی تفریحی ورزشی راست قامتان در کردان کرج با اکبر بهرامی جانباز 70 درصد گفت و گویی داشت که ان را در ادامه می خوانید:
حیات: لطفا خودتان را معرفی کنید؟
- اکبر بهرامی هستم متولد سال 42 در تهران و جانباز 70 درصد دوپا قطع.
حیات: در چه تاریخی به درجه جانبازی نائل آمدید؟
-در خرداد سال 60 در حالی که تنها 17 سال داشتم در سوسنگرد زخمی شدم و پاهایم را از دست دادم.
حیات: نحوه مجروحیت را به خاطر دارید؟
-بله، ساعت حدود 11شب بود. عراق پاتک کرد و درگیری تا ساعت 3 نیمه شب طول کشید. فاصله ما با عراقی ها تنها 60 متر بود.
من تیربارچی بودم و در حال انجام وظیفه که خمپاره ای به کنار پایم اصابت کرد.
حیات: بعد از مجروحیت برای درمان به کدام شهر اعزام شدید؟
-از خط مقدم تا شهر سوسنگرد 30 کیلومتر فاصله داشت. در سوسنگرد در بیمارستان صحرایی مداوای اولیه صورت گرفت و بعد برای انجام عمل های سخت تر، به اهواز منتقل شدم.
حیات: زنده ماندن در این 30 کیلو متر با مجروحیت شدید چطور امکان دارد؟
-این مسئله برای ما هم جای تعجب دارد. بعد از قطع شدن شاهرگ، در اثر تخلیه خون بعد از چند دقیقه فرد جان خود را از دست می دهد. اما من و بسیاری از همرزمانم که دچار این مجروحیت شدیم، حتی تا چند ساعت بعد از قطع شدن شاهرگمان هم زنده ماندیم که این قطعا نشان دهنده عنایت خداوند است. مردم با دیدن ما به یاد جنگ و شهدا می افتند که این یعنی زنده نگاه داشتن یاد شهدا.
حیات: بعد از مجروحیت و پایان جنگ به چه کاری مشغول شدید؟
-بعد ازپایان جنگ در شرکتی مشغول به کار شدم و درنهایت در سال 72 به علت بیماری خود را باز خرید کردم. در حال حاضر عضو انجمن پیگیری امور جانبازان هستم.
حیات: چه سالی ازدواج کردید و چند فرزند دارید؟
-در سال 62 ازدواج کردم و دارای 3 فرزند دختر هستم که همگی سر زندگی شان هستند.
حیات: درباره مشکلات بعد از مجروحیت بگویید؟
-ویلچرنشینی کم تحرکی می آورد و کم تحرکی نیز بیمار خاص خود را به همراه دارد. با اینکه من بسکتبالیست هستم و ورزش می کنم اما یک کلیه ام را از دست داده ام.
حیات: فواید شرکت در اردوهای تفریحی را در چه چیزی می بینید؟
-شرکت در اردوها در مجموع خوب است، هم دیدار دوستان تازه می شود و هم برای خانواده ها نشاط آور است. شرکت در این اردوها روحیه جانبازان را تقویت می کند.
مبینا آقاخانی
